Księga gości

Stanisław Dobrzyński

Urodził się w Bobrownikach 13 kwietnia 1894 roku. Syn Romana Dobrzyńskiego, robotnika. Ukończył trzyklasową szkołę podstawową i szkołę rzemieślniczą. W latach 1908 – 1912 pracował jako ślusarz w Nieszawie i  Warszawie. Członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy od 1912 r. W partii posługiwał się pseudonimem „Czarny”. W okresie pomiędzy latami 1912 – 1913 przebywa w Niemczech, Danii i Norwegii pracując jako ślusarz. Od 1913 do 1915 zatrudniony w Zakładach Putiłowskich w Piotrogradzie. Od 1915 r. we Flocie Czarnomorskiej. W 1916 roku aresztowany za działalność polityczną wśród marynarzy i skazany tego roku na 8 lat ciężkich robót. Więziony w Piotrogradzie do lutego 1917 r., wypuszczony na wolność  w wyniku rewolucji lutowej. Uczestnik przewrotu zbrojnego zorganizowanego przez bolszewików w październiku 1917 roku w Piotrogrodzie. Następnie od listopada 1917 do lipca 1918 r. w oddziałach obrony Piotrogradu. Do Polski powraca w sierpniu 1918 r. i w latach 1918 – 1933 pracuje jako ślusarz na kolei w Aleksandrowie Kujawskim a od 1933 do 1959 roku w Pruszkowie w tym samym charakterze. Członek Komunistycznej Partii Polski w latach 1918 – 1938, używał pseudonim „Karaś”. W latach 1942 – 1948 należy do Polskiej Partii Robotniczej. W Gwardii Ludowej i Armii Ludowej w latach 1942 – 1945. Członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej od 1948 roku. Na rencie od 1959 r. Zmarł 22 lipca w Pruszkowie.